"Ne yazıkki insan kendini olduğu gibi sözcüklerin içine koyamıyor;koyabilse ne iyi olurdu,karşı gelindiğinde sözcük savunurdu kendini ya da yok olurdu.Ama burada da yalnız yok olma var,ölüm değil hastalıklar var,ne yaparsın?"
..bu yürek kimin için attığını biliyor üstelik ama büyük insanlarında güçsüz durumları olurmuş.Yanılmıyorsam Herakles bile bir kez bayılmış.Senin önünde dişlerim kenetli,gündüzleri bile görebildiğim gözlerinin önünde her şeye boyun eğerim:Yokluğuna üzüntüye,sıkıntıya,mektupsuzluğa,her şeye."
"Yaşam rezillik aslında,midemi bulandırır hep;yaşamla başa çıkacağımı,insanlara dayanabileceğimi düşünmezdim bugüne kadar utanç duyardım bundan dolayı,ama sen,bir şey öğrettin bana şimdi,dayanılmayacak gibi olan yaşam değilmiş meğer."