“Lütfen, diye düşünüp duruyor. Lütfen gel. Bir kez olsun. Beni burada tek başıma bırakma. Biliyorum, benim yerime sen gittin ama sen yokken bir yarım eksik. Son bir kez olsun, seni görmeme izin ver.”
“Bu yerlerde durup bekliyor, kulak kabartıyor, başkalarına, daha gürültücü varlıklara ait seslerle arzuları ve üzüntüleri tarıyor ama onu, duymak istediği tek kişiyi duyamıyor. Yanıt yok. Yalnızca sessizlik.”