Allah'ın çok sevdiği ve kayırdığı kulu olduğuma O'nun beni koruduğuna, bu yüzden işlerin yolunda gideceğine inanıyordum. Bu gibi güveni bir kere içinizde hissederseniz aklınıza ne gelir, içinize ne doğarsa yaparsınız ve yaptıklarınızda doğru çıkar.
"Ağlarken, sanki kendi içimden çıkıp benden ayrılmış başka bir kadın oluyordum ve bir kitabın sayfasındaki, acıklı bir resme bakarak dertlenen okur gibi , kendi hayatımı dışarıdan görüyor ve kendime acıyordum."
"O kadar tek ve benzersiz olmak istiyorlar ki, bunu öyle şiddetle istiyorlar ki, " dedim, "Bak, bak, ölümün gözlerinin içine, insan ölümden değil, bu tek başına, benzersiz ve müstesna olma isteğinin şiddetinden korkuyor."
Güzel bir resim bir hikayeyi zerafetle tamamlar. Hikayeyi tamamlayan bir resmi düşünmeye çalıştığımda, o resmin sonunda bir put olacağı geliyor aklıma, çünkü olmayan hikayeye inanmayacağımıza göre resme, o şeye inanacağız o zaman.
Bir şehir ne kadar büyük ve renkliyse, suçunuzu ve günahınızı gizleyeceğiniz o kadar çok köşesi, ne kadar kalabalıksa suçunuzla aralarına karışabileceğiniz o kadar insanı var demektir."