Gerçekten sevdiğim pek az insan var; hele saygı duyduğum daha az insan var.Dünyayı tanıdıkça hoştunsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı , duygulu görününenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.
Onu gördüğümden beri geçen her saat bir öncekinden beter oldu. Ya da belki şu an hissettiğim acı öyle şiddetli ki , o gün hissettiğim acıyı aklımda canlandırma yeteneğimi aşıyordur? Çekilen ıstırabın hatırası, asla yaşanan andaki kadar kötü gelmiyor insana herhalde, çok daha kötü olsa bile , ne kadar kötü olduğunu hatırlamıyoruz çünkü hatırlamanın etkisi deneyimlemenin etkisinden daha zayıf.