Esmahanım Yalçın
@Esmahanim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Hayır Momo, bu saatler yalnızca benim eğlencem. Bunlar her insanın göğsünde taşıdığı şeyin basit birer taklidi yalnızca. Çünkü nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. Kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır."
Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu.
Hayatlarımız birer daire gibi. Anne ve babalarımız kalemi eline alıyor ve bir noktadan başlayarak daire çiziyor. Başladıkları noktaya geldiklerinde kalemi bize veriyorlar. Küçük farklar olsa da biz de aynı dairenin üzerinden gidiyoruz. Zamanı geldiğinde ise kalemi kendi çocuğumuza vereceğiz.
