Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tekrar umutlanma ve tekrar yıkılma tehlikesine karşı en doğru hareket, kabuğunun içine çekilen bir deniz canlısı yöntemiydi. İyi ama ben nasıl girecektim o kabuğun içine!
Mükemmel diye bir şey yok bu hayatta sanırım. En azından “her şey yolunda” kısmı bana hep fazla görülüyor. Her şey yolundaysa benim bünyem kaldırmaz diye düşündü Tanrı belki de. Hep biraz fazla ya da biraz eksik her şey. Oldurmalı durumlarla idare etme alışkanlığı kazandım.
Sabah herkes yaşamaya çalışmak için uyanırken benim yatakta olduğum günler var ya olmasını istemiyorum artık.
Hiçbir yeri es geçmeden yine merkezimde bulmak istiyorum kendimi. Merkezimin adı senin adınla tanımlanıyor. Üstüm başım tanımadığım bir şey kokuyor. İçime çekiyorum kokuyu ama daha önce bildiğim bir şey değil bu.
Sırılsıklamım şimdi. Gözlerimin altından kayıp giden karartılar var. Dudaklarım senin için arındılar. Yanaklarım iki avucunun içerisine yerleşmek istiyorlarmış, kulağıma öyle fısıldadılar. Bir avuçluk yüzümden limitsiz bir sevgi ile bakıyor sana gözlerim. Başım zor tutuyor kendini. Göğsünü özlemiş. Yuvasına yerleşen bir kuş gibi yerleşmek istiyor göğüs kafesinin en nadide bölgesine ve orada huzurla dinlenmeyi arzuluyor.