O'nu bir çocuk gibi öpmüştüm. Dışarı soğuk, ölür diye içime sokmuştum. Kaybettim... 'elimde bir tek ben kaldım yalancı' diye bağırırken artık onu bulamam, çünkü donmama hakkımı kazandım.
Ve gözlerin, onun bir başkasına ait olduğuna şahit oldu. O an, enkaz altındaymış gibi hissettin kendini, sonra kıyametler kopmaya başladı kalbinde. Günlerce evden çıkmak istemedin, telefonun hep kapalıydı. Şarkılara sığındın. Sana iyi gelmeyeceğini bildiğin halde gecelerce o şarkılarla ağladın. Aynadaki yüzüne sövdün, bağırdın, sitem ettin. Ve “Neden bu kadar çok kapıldın?” diye sordun kendine.