Esra İ
@Esraidil
Şu anda okuduğu kitaplar
Onun teorisi, büyük hayat teorisi, ona şu hayatta canlılık veren şey; mutluluğun, gerçek mutluluğun insanın hiç de hep hayalini kurmaya meylettiği kadar sevimli olmadığı, hatta ondan çok daha nahoş bir durum olduğu fikrine dayanıyor. Diyor ki insanların sonunda kendilerini mutsuz hissetmelerinin tek sebebi, mutluluğun anlatılması zor bir esenlik, esrik bir keyif, sonsuz bir festival hissi olduğuna dair taşıdığı değişmez inanış. Hayır, diyor, mutluluk bundan çok daha azı (ya da çok daha fazlası ama ne olursa olsun başka bir şey) ve insanların mutsuzluk sandığı bu durumların pek çoğunun aslında mutluluk olduğundan emin ama insanlar bunu fark etmiyorlarmış. En yüksek esenlik halinden çok uzak olduklarını zannettiklerinden bunu mutluluk olarak kabul edemiyorlarmış.
Reklam
Zaman akıp gidiyor. Bazen daha acele yaşamam, geriye kalan bu yıllardan en verimli şekilde yararlanmam gerektiğini düşünüyorum. Bugün birisi gelse yüzümdeki kırışıklıkları inceledikten sonra bana pekâlâ şöyle diyebilir: "Fakat siz hâlâ genç bir adamsınız." Hâlâ. Bu "hâlâ"dan yanıma daha kaç sene kaldı acaba? Bunu düşününce aceleciliğim başlıyor. Sanki damarlarım açılmış da akan kanımı durduramıyormuşum, hayat elimden kaçıp gidiyormuş gıbi boğucu bir hisse kapılıyorum. Çünkü hayat dediğin pek çok şey (iş, para, talih, dostluk, sağlık, sorunlar) ama şu Hayat kelimesini düşündüğümüz zaman, sözgelimi "hayata tutunuyoruz" dediğimizde, aslında başka bir kelimeyi oraya yedirdiğimizi kimse inkâr etmeyecektir: Haz kelimesini yediriyoruz ona. Hazzı düşününce (her türlü hazzı) hayatın anlamının bu olduğundan emin oluyorum. İşte orada aceleciliğim başlıyor, bu elli yılın getirdiği trajik acelecilik topuklarıma vuruyor. Umuyorum ki hâlâ birkaç yıllık dostluk, orta karar sıhhat, rutin arzular ve talihin karşısında biraz daha şansım vardır ama kaç yıllık hazzım kalmıştır acaba? Yirmi yaşımdayken gençtim; otuzumda yine gençtim. Kırkımda da gençtim. Şimdi elli yaşımdayım ve "hâlâ gencim". "Hâlâ"nın anlamı şudur: Bitiyor.
Puan vermedi·168 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 13 Nisan 2026 11:36
·2026 18. kitabı
Bu dünyada bir meselesi olan herkes için hayatta her şey politiktir. O yüzden politikanın sadece politikacılara bırakılmaması gereğine ve seçmenin yani senin, benim, bizim adaylardan vekillerden başkanlardan büyük olduğumuza inanırım. "Nerede bir ilerleme kaydedilmişse, nasıl türde bir adaletsizlik giderilmişse bunu sağlayanlar politikacılar değil yurttaş olarak eyleme geçmiş insanlardır"der Howard Zinn.
"Yürekte açılan yaralar, bir insanın bağımsızlığı karşılığında dünyaya ödemek zorunda olduğu çok doğal bir bedel," der Murakami. Ve yine aynı Murakami şunu da söyler: " Ama öylece oturup sonsuza kadar yaralarımıza bakamayız."
Reklam