Bir karmaşam vardı. Kocaman bir inancım ve mücadelem vardı. Dalgalı ve derin bir denizim vardı. Gözümü hiç kırpmamalarım, yalpalamadan koşmalarım, çığ düşse dönmemelerim vardı. Hem zemherim hem yazım vardı. Anlatacaklarım ve duyacağıma inandıklarım vardı. Her şeye rağmenim vardı. Mağlup olmaktan korkmamalarım vardı. Doğal ya da değil bir afetim vardı. Varacağımı umuşum, yolum vardı. Israrım vardı, arsız kapıya dayanışlarım vardı. Sendelesem de asla düşmeyeceğimi bilişim vardı. Yer küreden daha büyük bir boşluğu tek lokmada yutmadan önce, ben vardım.