Esra
@Esraslam
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın ilk romanı olması sebebiyle romandan çok kurama dikkat çeker ve daha görelilik teorisi bulunmadan quantum fiziği icat edilmeden önce 1890'larda yazılmış olduğundan, dört boyutlu uzay zamandan ve gelecekte güneşin genişleyerek iç gezegenleri içine alacağından bahseder.
Kitabin genelinde insanin doğaya hakim olmasını iyi ve zorunlu bir şey olduğu ama bunun dogru bir sekilde yapılması gerektiği anlayışı yaygındır. Burada tartışılması gereken mantarlar ve çürüme olmadan ekosistemin nasil ayakta durduğudur bana göre.
Kitap Wells'in "Eğer benim uyarılarımı dinlemezseniz dünya böyle olacak" şeklinde bir uyarısı ile de biter.
Bilimkurgu olarak çok baz, temelden başlamak isteyenlere önerilir.
Bir alıntıyla bitirmek isterim: "Alışkanlık ve içgüdü çaresiz kalmadıkça doğa zekâya başvurmaz."
Reklam
Son zamanlardaki favorilerimden olan distopik eserlerin bir örneği diyip özetime başlayabilirim aslında. Kitap kabaca, kadınların ilk reglini takiben dahil edildikleri bir kura sistemiyle anne olup olamayacakları dayatması ile başlıyor. Aile, annelik, özgürlük ve kariyet hakkı "kazandıkları" bir gerçeklikte; kendisine kariyer ve yalnızlığın kapısını açan mavi biletin kısıtlamalarına tahammül etmeyi sürdürmek istemeyen Calla'nın gözünden çok arzuladığı anneliği deneyimlemek için hamile kalmasını takiben başından geçenleri anlatıyor.
Bu dayatmalar aklımıza Damızlık Kızın Hikayesi'ni getiriyor tabii ama bu kitapta bilinçli yapılmış bir eksiklik, hafif bir hedefsizlik var. Ucu açık bırakılan konular, konulardaki boşluklar acaba bu tarz herzaman reyting alacak tartışmalarda bazen yönlendirme olsa mı ya da bazı şeyler daha belirli ve kısıtlı olursa insan bir kıssadan hisse yapar mı çıkarımını bize bırakan bir tavır mevcut.
Tabii ki dayatmaları ve insanların horgörüleri nedeniyle güçlük çeken bir grup kadının birbirlerini durmaksızın yargıladıkları bir hikâye var. Her şeyin sonuna geldiğimizdeyse kura mevzusunun hiçbir dayanağının olmadığını, biletlerin gelişine çekildiğini öğreniyoruz. Sebebi yok. Sistemin kadınlara ufak bir şakası mı? Bir doğum kontrol yöntemi mi? Beyaz biletli kadın kısır ise örneğin, hamile kalamazsa ne oluyor? Beyaz biletli kadının tek amacı çocuk sahibi olmaksa, kocası kısır olan bir beyaz biletli boşanmaya mı zorlanıyor örneğin? Peki ya mavi bilet alan genç kadınların ormana salınması pratiğine ne demeli? Neden ki? Hayatı öğrensinler diye mi? Kariyer ve özgürlüğün "bir şekilde yolunu bulmayı" zorunlu kıldığını ve bu uğurda bedenini kullanmaktan imtina etmemek gerektiğini öğretmek için mi? gibi pek çok sorum cevaplanmadı aslında. Düşünce sistemi güzel
Düşük zekalı Charlie ile Algernon isimli bir deney faresinin ortak kaderinin anlatan bu eser gerçekten çok üst düzey bir tartışma konusunu ele alıyor.
Zekanın insan hayatına etkisini, sosyal zekanın yaşama katkısını ve zeka ile mutluluğun nasıl ters orantılı çalıştığını gözler önüne seriyor.
Charlie’nin gelişimine şahit olmak o saf masum duygu dünyasının zekası arttıkça aslında nasıl da diğer insanlar tarafından istismar edilmiş oldugunu görmek üzücü ve düşündürücü. Bir fırıncı çırağıyken onunla dalga geçenlerin Charlie’nin zekası geliştikçe onu nasıl anlaşılmaz ve tehdit olarak gördüklerini farketmek tam bir sosyal deney.
Charlie’yi geliştiren profesörlerin dahi zamanla yanında yetersiz kalması, zirveyi görüp tekrar aşağıya doğru gideceğini bilmek, geriye sarış sürecinin bilincinde olmak ve bu süreçte sürekli tv izlemesi, batıl inançlar, kitap okumaması gibi ayrıntılar ile bizim de ilerlemeyi bıraktığımız geriye sardığımız zamanları tokat gibi yüzümüze vuruyor.
Kitabın sonlarına yaklaştığınızda lütfen böyle bitmesin diyerek yavaş yavaş , sindire sindire hüzünleniyorsunuz.
Bende bir Forrest Gump etkisi yarattı, şiddetle tavsiye ederim.
