mahmut eroglu
@Esruk
Motorları maviliklere süreceğiz...
Şu anda okuduğu kitap
kendimi yollara adadım,
şiirlerimi de…
bir şiirimde,
yollar, uzaklıklardır, demiştim;
yürüdüm dilegelmek-
le gelmemek arası bildiğim yerde…
demiştim, bir başka şiirimde…
giden ben değilim, yoldur…
dizesi de benimdir;
‘yollarsa her zaman biraz küskündür,
Yokuşlarda ve inişlerde..
dizesi de…
ve başka dizeler:
ben hep yollar düşledim,
derin yollarda yürürken…
yolların gül sesleri olduğunu
ben söyledim;
onların beni yazın tâ içine
çağırdıklarını söyledim
sevgilime…
o zamanlar uzaktaydı ve ben ona,
yüzüne yolların gülüşü
var, demiştim;
ben, tenime yürüdüm
diyen de bendim;
Irk üstünlüğüne inanan ,dinle ahlakı bir tutan, erdemlerden uzak körü körüne inanan objektiflikten uzak daha sayamayacagim bircok şey ...bunlar arasında çınar da olsan demir de olsan bir yerden sonra çürürsün...
Yaşam genelde tekdüze, renksiz, acı verici ve yetersiz de olsa, güzellik, heyecan, dürüstlük, eğlence, iyilik, doğruluk ve anlamlılık gibi şeylerin de varolduğu kanıtlandığı için kişi yaşamı daha yaşanmaya değer bulmaya başlar.
