Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken,uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı. Durduğu yerde değersiz bir bütün olarak kalmaktansa,parçalana parçalana gitmenin büyük doğruluğuna inandırmıştı kendini.
Alnından öptüğüm yerde ülkemsin,ağzından öptüğüm yerde kadınım,diyeceğim.Bir gülüşünle çıkıp caddeleri dolduracağım.
Ömrümden öteye taşıdığım çocuk… Ya sen bu ülkede doğmasaydın,ya ben aşkı herkes gibi bilseydim.