Ng
@Eternity123
234 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Kayakları ayağımıza geçirip koşumları olanca hızımızla takıp kızağı sarsarak, tekerlerini dönüp yapıştıkları yerden kurtararak yola koyuluyorduk.
Kimi zaman herşey, bulutlar, buzlu yağmur, hava koyu bir kızıla dönüyor sonra yavaşça tekrar soluk gri bir renk alıyor. Buzul ayaklarımızın altında arada bir titriyor.
Birkaç yıldan beri orda bulunan mahkumlar psikolojik ve sanırım fiziksel bakımdan bu kimyasal kastrasyona uyum göstermiş gibiydiler. İğdiş edilmiş boğalar kadar cinsiyetsizdiler.Melekler gibi utanç ve arzu duymuyorlardı. Ama utanç ve arzu duymamak insanca değildir.
