Allahın funny bi kulu
@Ethems
Yaslasam gövdemi karlı dağlara
Sonsuz bir uykuya kavuşsam bir gün
-Mehmet Akif İnan
İstanbul
Bakırköy, 15 Ocak
3041 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Bizim bu âlemde bi namımız vardır aslanım. Biz ki, bezelye ayıklarken bilem kitap okuruz. Böylelikle kitap okumaya vaktim yok diyenlere örnek olur, ev işi yapmayan abilere de uyuz olunacak musallat oluruz.
Reklam
Ben bir mevzuyu anlatırken çok güzel anlattığımı, çok güzel izah ettiğimi, çok güzel misal verdiğimi düşünüyorum genelde. Sonrasında ise, muhatabımın da rahatını düşünerek hareket ettiğimi düşünürüm. Yani çok bencil hareket etmem. Ya da bu yazdıklarımın hepsini yaptığımı zannediyorum. Ama gel gelelim bu iyi olarak yaptığım şeylerde karşımdakini ikna edemeyince de hem üzülüyorum hem de sinirleniyorum. Şayet sinirimi belli edersem o bile rahatlatıcı oluyor benim için. Yok edemezsem, mevzu bana kalır ki bu da üzüntü ve ağırlık yapar bana. Peki bunları neden yazdım? Ben de bilmiyorum, yazasım geldi öyle. Sanki beni tanıyınca bir işinize yarayacak gibi, saçma sapan takılıyoruz öyle.
Herhangi bir kafirden, münafıktan veya gayri İslâmi bir hayat yaşayan bir müslümandan fevkalade hiç bir kabiliyetim yokki Allah Teâlâ bana iman nasip etmiş olsun. Hatta, namaz ehli, Tasavvuf ehli, sünnet ehli herhangi bir müslümandan da bir tık üstün bir amelim yokki Allah Teâlâ bana şuur ihsân etmiş olsun. Bunları yazarken ilk cümlede tevazu ya da ikinci cümlede kibir olsun deyi yazmıyorum. Kibri de tevazuyu da az çok biliyorum. Şimdi yavaş yavaş yazdığım için özellikle kalbime ve bilgime hakim olduğum için niyetime göre yazıyorum. Ki niyetim şudur: Milyon eksiğime rağmen beni kendisine kul eyleyen Rabbim Teâlâ ve Takaddes hazretlerine sonsuz şükürler ederim. Kalan ömrümü başım secdede geçirsem bundan aciz olacağımı biliyorum ama yine de bunu mahallenin ortasında söylemek isterim ki, siz de şahit olunuz inşaallah.
İnsan oğlu çoğu zaman içerisinde bulunduğu nimetlerin şükrünün edasından gafil oluyor. Bunun da en büyük sebebi bu nimetlerin farkında olamayışıdır. Maalesef ki, her şeyin zıddıyla kaim olması hasebiyle bu nimetler de ancak yoklukları ile fark edilebiliyorlar. O zaman insan nasıl içerisinde bulunduğu her hâle şükredebilir ki? Şöyle olur zannediyorum: Ya tefekkür ehli olup gafletten sıyrılmakla. Ya da "Ben şükürden acizim, sen beni şükredenlerden eyle" diye kendisine dua etmekle. Zannediyorum ki, ancak bunlarla "şükreden kullar" güruhuna dahil olunabilir.
Reklam