Sevdiğimizde sevgimiz ne bizdendir ne de bizim içindir. Sevdiğimizde sevincimiz bizde değil, hayatın kendisindedir. Acı çektiğimizde acımız yaralarımızda değil, doğanın bağrındadır.
Böylece, bir dahaki sefere birisi size, "Seni beklettiğim için özür dilerim," dediğinde, ona, "Özür dilemene gerek yok, ben beklemiyordum. Ben burada durmuş, yaşadığım anın tadını çıkarıyordum," diyebilirsiniz.