Onu böyle sarsan her şeyi,
Böyle feryat ettiren bütün elemi,
Sonsuz pişmanlıklarını, döktüğü onca teri,
Kimse bilemez benim bildiğim gibi:çünkü,
Birden fazla hayat yaşayanı
Birden fazla ölüm bekler
Düşmek üzere olan bir taç yaprağıydım. En ufak bir esintide bile titriyordum. İnsanların bana gösterdiği en önemsiz aşağılayıcı tavırlar bile “Keşke ölsem!” dedirtip bana acı çektirirdi.