Kimileri insan yaşamının her şeyden üstün olduğunu söylüyor. Şaşkınlar ! Devlet yalnızca insan yakıtıyla tutuşup yanan bir sobadır. Yakıt olmazsa bu soba çalışmaz,tıkanır. Ve gerekli olmaktan çıkar. Ama insanlar devlet olmadan var olamazlar. Kendi kendilerini yakmaya başlarlar. Ateşçiler ise sobaya muhakkak yakıt, odun atmak zorundadır. İşte her şey bu düzenin çalışmasına bağlıdır.
Bazen bir insanın dünyasının yıkılması ve az önceki amaca kilitlenmiş ve dünyayı olumlu şekilde kavrayan halinden koparak olumsuz bir ruh haline bürünmesi için o kadar az şey kâfi gelir ki....
Gücünle büküp kırdığın hiçbir şeyin değeri yoktur, güce boyun eğenler ise boyun eğdirenin insaf ve merhametine kalmışlardır. Dünyanın düzeni de bunun üzerine kuruludur.