Şu çadır kuran çingeneleri görüyor musun
Ne kadar da mutlu, neşeli
Gözlerinde umut pırıltıları
Onlar kaldırımlarca, gecelerce özgür
Özgürlük neydi
Sevgiliyle el ele sahilde yürümek mi
Yoksa uçan kuşlar gibi göklerde süzülmek mi
Belki de aydınlığa giden bir çift gören göz müydü neydi
Şairin dediği gibi ayrı yaylalarda yeşeren otlar gibi mi bekleyecektik çürümeyi
Hasretimi söyleyecek gücüm kalmadı
Benim dünyamı kimse anlamadı
Şimdi geç kaldık, sorma artık
Yüreğim bencildi, seni yalnız sakladı
Nilüfer Armağan