Evalyn
@Evalynn
28 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Kitabın isminin kendisi ile alaka seviyesini anlayamadım
Yazarın neleri eleştirdiğini, Howard'ın yeri geldiğinde ne kadar da doğru çıkarımlar yaptığını ve kitabın vermek istediği dersi anladım ama Janet kadar aklı bir karış havada, etrafında olup bitenlerden habersiz bir kadın okumadım daha önce. Kitap boyu "Howard ne diyorsa doğrudur o hep en iyisi yapar" deyip sanırım ömrü boyu bu düşünce ile hareket edince kendi beynini bir kenara koyup bu şekilde yaşamaya devam etmiş. Zavallı dedi durdu adama ama kendisi de acınacak halde.
Ya bir de, kitap böyle bir eksik hissettirdi okurken. Sanırım uzun sayfalı, zengin betimlemeli kitaplara alışmışım. Yazar olayı aktarıyor sonuçlarını yazıyor pek bir duygu düşünceye girmeden diğer güne veya ne bileyim diğer sahneye atlıyor. Mesela "Bir elin sesi var" adlı tiyatro oyununu izledikleri anı, oyunun içeriğini, oyundan sonra neler hissettiklerini falan daha ayrıntılı öğrenmek isterdim. Yani kitabın adı bu oyunun adı olduğu için o sahnenin ( diğer sahnelerde olduğu gibi) hemencecik atlanması bende olay örgülerinde kopukluk oluşturdu.
Sonuç olarak bir daha dönüp okumam. Okuduğum için pişman değilim o kadar da berbat değildi orası ayrı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zorba'nın cümleleri midemi bulandırdı
Beğenmedim. Gerçekten bir daha bu kitabı asla elime almam. Sayfa ilerledikçe bırakmamak, bitirebilmek için kendimi tuttum. Tamam bu bir karakter ama cümleleri beni o kadar çok rahatsız etti ki sürekli yüzümü buruşturdum. Midem bulandı. Bana çok ağır ve hadsizce geldi kadınlar ve Tanrı hakkındaki yorumları. Sayfa 143 e kadar zor dayandım. Ki bu 142 ve 143 deki cümleler artık bırakma sebebim oldu.
Acımasız Heathcliff
Bir insan bu kadar kindar olamaz. Neye kin tuttu onu bile anlayamadım. Kitabı okuduğum süreçte hissettiğim duygu genelde öfkeydi. Nelly dışında iyi insan yok diyebilirim bence. Kitapta iyi kalpli diye nitelendirilen kimseler, güçsüz ve iyi niyetli olduğu için kendilerine kötülük yapanlara karşı sesini bile çıkaramıyor. Kötü olanlarda zaten gerçekten gaddar ve eziyet çektirenlerdi. Bunun dışında, ben ortada ciddi bir aşk hikayesi olduğunu zannetmiyorum. Sanki tamamen platonik gibi veyahut da duygularını yanlış tanımlamışlar gibi geldi bana. Çocuklar babalarının davranışlarını birbirlerinden çıkardı. Bir de bu efendilerin hizmetlilerini bu kadar küçük görmesi ve aşağılayıcı söylemlerde bulunması beni üzdü.
Kurgu olarak 
Jane Eyre dan daha zengindi kabul ama hala benim için Jane Eyre, Bronté'lerin en iyi kitabı.
Jane Eyre dan daha zengindi kabul ama hala benim için Jane Eyre, Bronté'lerin en iyi kitabı.Tam da sinemaya uyarlanılası bir kitap
Bu kitabı ikinci ancak bu yayınevinden ilk okuyuşumdu. Sanki ilk defa okumuşum gibi etkilendim sonundan tekrar. 500 sayfaya bu kadar olayın bu kadar yılın ve insanın hiç zorlamadan seri halde sığdırılmış olması,ben de yazarın ne kadar da usta olduğuna dair bir kanı oluşturdu.Her karakter sanki üzerine düşen görevi biliyormuşçasına hareket etti. Ama Lucie' nin davranışları ve karakteri onu benim gözümde nedense basit gösterdi. Onun aksine Miss Pross veya Sydney Carton bile benim için daha öndeydi. Ayrıca Mr. Lorry ne sadık bir adam ya.
Son olarak insanların yöneticiler tarafından acı çektikleri ve onlara kinlendikleri daha çok sayfalar ve bölümler okumak isterdim.
2 haftada anca okuyabildim. Kitabın ismini taşımasına rağmen Manastıra gittiği bölümden sonrası çok sıkıcıydı. Hatta sonda karakterlerden birisi başkasıyla evlenmiş onun kim olduğunu ve hangi ara birbirlerini sevdiklerini bile anlamadım. Bu kitapta olan karmaşık anlatımı da yazarın ilk kitabı olmasına yoruyorum.
