Buse
@Everythingoesm
En karanlık an, şafak sökmeden önceki andır.
408 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap okurken daima "aaa konusu ne?", "ne anlatıyor bu kitap?" gibi sorular gelir çevreden. Ben hiçbir kitapta bu soruya cevap vermekte bu kadar zorlandığım hatırlamıyorum.
Pancarlar, parfüm, mitoloji, ölümsüzlük, 4 farklı hikaye ve bir kesişim... Az önce kitabın arka kapağını kapattım ve 18 yıllık şu nispeten kısa ömrümü bir sorguladım. Kokulara, insanlara ve çiçeklere bakışımı tekrar düşündüm. Oysa tatilde okumak için yanıma aldığım bir romanı sadece, nasıl bu kadar büyük bir etki yarattı?
*BU KISIMDAN SONRASI SPOILER İÇEREBİLİR*
Kitapta beni en çok çeken Alobar'ın hikayesi oldu haliyle, 1000 yıllık bir hayat kimin ilgisini çekmez ki! Ancak şunu da söylemeliyim ki Alobar'ın Kudra ile ilk tanıştığı sahne dolayısıyla ben kitap boyunca Alobar'dan nefret ettim.
Kudra ise kitapta en sevdiğim karakteri. Cesur ve zeki kadınlara zaten bayılırım.
Bu çiftin ölümsüzlük serüvenlerinin mitolojiyle, felsefeyle ve tabiki de kokularla iç içeliği beni içine çekti.
Alobar ve Kudra kadar beni etkileyen bir diğer karakter de Marcel LeFever'di. Özellikle onun yaptığı konuşmayı okuduğumda durdum, kafamı kaldırıp metrodaki diğer insanlara baktım ve düşündüm (öyle bir düşünmek ki metrodan zar zor inebildim) Sonra tekrar okudum. Üstüne konuşmam gerekiyordu, sindirmem gerekiyordu. Çiçeklerin dinozorları öldürmesi... Zaten sanırım kitap en çok da orada benim için ayrı bir boyut kazandı. Ah bir de Alobar'ın İsa ile tanışması kısmı var tabi!..
Kitabın sonlarına geldiğimizde yavaş yavaş tüm karakterlerin bir araya toplanması ise sanki kalbimdeki kayıp bir yapboz parçası yerine konulmuş gibi hissettirdi.
Ayrıca ilk defa sanırım bu belirsiz sondan gayet hoşnutum. Çünkü Alobar'a rağmen Kudra ve Alobar'ın aşkına aşık olmuştum ve zihnimde dahi olsa kavuşmaları beni mutlu etti.
Ve Alobar'ın dediği
Pancardan almamız gereken esas ders şudur: İnsan, yanağındaki ilahi renge, içindeki doğal pembeliğe sarılmalı; yoksa kahverengiye dönüşür.
Maddesel şeylerin zevkini çıkarmak da epey kahramanlık gerektirir. Maddesel şeyleri toplayıp biriktirmek, gerçi yüzeysel ve yararsız bir çabadır; ama bu tür şeylerle gerçek bir ilişki kurmak, hayatla ilişki kurmaktır ve dolayısıyla da, ilahi olanla ilişki kurmaktır.