Buse
@Everythingoesm
En karanlık an, şafak sökmeden önceki andır.
408 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Kitabın başında ,karakterin yalnız olduğu ve bunun tadını çıkardığı kısımları ne kadar sevdiysem kalanından o kadar nefret ettim. Aşk, dünyanın en güzel hissi, bile dozunda ve yerindeyken güzel ama bu kitaptaki sözde aşk bende kusma isteği uyandırmaktan başka hiçbir şey yapmadı.
Reklam
Kitap okurken daima "aaa konusu ne?", "ne anlatıyor bu kitap?" gibi sorular gelir çevreden. Ben hiçbir kitapta bu soruya cevap vermekte bu kadar zorlandığım
Meksika kırsalında öfkeleri ve yalanlarıyla kendilerini korumaya çalışan terk edilen, kaçırılan, suçlanan, öldüren ve öldürülen kadınların direniş hikayesi bu kitap ancak bana kalırsa sadece Meksika ile sınırlı değil bu direniş. Benzeri hikayelere her yerde rastlanabileceğini düşünüyorum ve işte kitabı güzel yapan da sanırım bu, bu gerçekçilik.
Kitabı okurken Ladydi ile ben de acı çektim, annesi ile sövdüm, Paula ile ağladım, Maria ile utandım ve hikayesine şahit olduğum her kadını bir parçam yaptım. Luna ile kolumu kaybettim, Georgia ile aşkımı, Aurora ile masumiyetimi...
Ben bir kadın olarak, bu geniş ormandaki değersiz bir ağaç olduğumu düşünen tüm ormancılardan kaçmak istedim ve kaçtıkça bu kitaba sığındım. Akıcılığıyla beni tamamen içine aldı ve sanırım gereğinden fazla içselleştirdim ancak bana kalırsa herkesin, özellikle de kadınların, okuması gereken bir kitap. Çünkü gerçekler okunmaya değerdir.
Korkmak kadar doğal bir şey yoktur hele de muhtemel tehlikeleri göremediğiniz zaman. Mafalda da stargardt hastalığı yüzünden görünen dünyaya veda etmeye hazırlanan küçük bir kızdır ancak böyle bir şeye kim hazır olabilir ki?
Bu süreçte yaşadığı zor olaylarla ailesi, arkadaşları ve Cosimo'nun (?) da yardımlarıyla mücadelesini görüyoruz.
Aslında oldukça hüzünlü bir kitap ancak bir o kadar akıcı.
!!! SPOILER ALERT!!!
Kitapta tek beğenmediğim kısım, Mafalda'nın çaldığı eşyaların onun başına dert açmasını bekledim ancak bu çabuk atlanan bir konu oldu.
Kadınlar ve kurmaca üzerine bir deneme olan bu kitap sadece kurmacada değil, edebiyat ve hayatın diğer alanlarında kadınların yaşamına ve erkeklerin bu konudaki tepkileri, görüşlerine değinmekte.
Öncelikle bu kadar övülen ve hatta bir nevi "feministlerin baş ucu kitabı" sayılan bu kitabın içinde tamı tamına bir feminizm fikri göremedim. Bazı bölümlerde yapılan haksızlıklar ve zulümlerden bahsetmiş olsa da ataerkil sistemin o zulmünden çıkamayarak, belki de korku ile, yazdığı bölümler de olmuş. Hele ki kitabın son bölümünde geçen bir kısımda kadınlara cahil oldukları için, bunca yüzyıl hiçbir şey yapmadıkları için kızıyordu ki bu çok saçmaydı çünkü zaten önceki In bölüm boyunca zaten kadınların önüne konan engelleri sıralamış hatta kadınların bireysel düşünce özgürlüğü hakkı umudunun bir kölenin oğlununkinden bile daha saçma olduğu çıkarımını yapmıştı. Kendi içinde bu tarz çelişkiler olmasına rağmen yazıldığı dönemi göz önünde bulundurunca ne olursa olsun cesurca bir kitap olduğunu düşündüm.
Reklam