Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Nerede iki insan gördümse, orada hep bir güç istenci, kudret
gördüm. Uşağın istencinde bile efendi olma iradesi gördüm.
Daha güçlü olanın iradesi, zayıfı hizmet etmeye ikna eder:
Bu irade, hep daha zayıflara efendilik etmek istediğinden,
hiç vazgeçmek istemeyeceği tek hazzı olacaktır onun... ”
— Friedrich Nietzsche
Duygusal Sığınak-Şeker Portakalı!
Kitaba başlamadan önce yazardan ve yasaklanma nedeninden bahsetmek istiyorum.
-Yazar Jose Mauro De Vasconcelos: 26 Şubat 1920 yılında Brezilya’nın Rio de Janerio yakınlarındaki Bangu bucağında dünyaya gelmiştir. Yazar oluncaya dek çeşitli işlerde çalışmıştır (modellik, garsonluk, antrenörlük vb.). Yarı Kızılderili yarı Portekizli bir ailenin çocuğudur. Ekonomik güçlük çeken ailesi onu okuması için Natal’daki amcasının yanına göndermiştir. Çeşitli hayaller kuran ve bu hayallerin peşinden koşmuştur. Yaşamı boyunca çeşitli işlerde çalışması kitaplarının alt yapısını oluşturmuştur. 1984'te yaşama veda etmiştir.
-Peki kitap neden yasaklandı?
Çocuğu yedinci sınıfa giden velinin, kitabı okutan öğretmene soruşturma açması ile 2013 yılında ülkemizde yasaklanmıştır. Açılan soruşturmanın nedeni velinin Türk kültürüne uygun olmadığı, müstehcen öğeler ve argo sözcükler içerdiğini düşünmesidir. Hüseyin Rahmi'nin Meyhanede Hanımlar kitabında da geçer "Bir şeyi yaymak mı istiyorsunuz yasaklayın." Yasaklanması ile beraber kitap uzun süre boyunca çok satanlar listesinde kalmış ve birçok kişinin okumasını sağlamıştır.
-Kitabımız 1968 yılında yayımlanmış, dram ve çocukluk romanı olarak geçmekte ve yazarın hayatından izler taşımaktadır.
-Kitap kalabalık, yoksulluk içinde yaşayan yarı Kızılderili yarı Portekizli bir ailenin dramını anlatır. Kitabımızın merkezinde evin beş yaşlarında olan sondan ikinci çocuğu Zeze vardır. Zeze; hayal dünyası geniş, okumayı tek başına öğrenecek kadar zeki, duygusal, meraklı, çalışkan bir çocuktur. Ama büyük bir eksikliği vardır: Sevgisizlik ve anlaşılamama. Okuldakiler hariç herkes onun haşarı, yaramaz, sürekli sorun çıkaran bir çocuk olarak görür. Yaptığı her yaramazlık için ailedeki herkes tarafından dövülen, etiketlenen (Şeytanın vaftiz edilmiş oğlu),
"Sevgisiz hayatın hiçbir anlamı yok. Ara sıra sevgimle mutluyum, ara sıra da yanılıyorum; bu daha sık oluyor."
"Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek... Ve bir gün büsbütün ölecek."