Antik Yunan ve Ege kültüründe akşam yemeği iki aşamalı olarak tanımlanırdı. Deipnon denilen ilk aşama daha ziyade karın doyurmak için yenilen içkisiz kısmıyken, symposiyon olarak adlandırılan içkili bölüm karın doyurmanın ötesinde bir içerik ve anlam sunuyordu.
Yemek yapma eylemi ile hammaddenin geri dönüşsüz radikal değişimi, insani bir tasarım olan yemeği meydana getirmeye başlayacaktı. Neolitik Dönem'de Bereketli Hilal coğrafyasında tarımsal kültüre geçilmesi, bir üretim sürecinden çok insan-besin arasında farklı bir ilişki kurulduğunun en önemli göstergesiydi. Tahıl üretmeye başlayan insan, bu tarihten sonraki 10 bin yıl boyunca (günümüze dek) sofrasındaki en temel gıda maddesini ekmek olarak belirlemişti.