Acımı taşıyan kap artık kurumuştu. Bu kabın ağır olmasının sebebi babam mıydı diye düşündüm. Tüm motivasyonum yitip gitti. Acı duyma yetimi bile kaybetmiştim.
Başkaları tarafından çok sevildim ama görünüşe göre onları sevme yeteneği bende yoktu. (Ya da, insanlar aleminde “sevgi” denen şeyin olup olmadığından bile şüphe ettiğimi söyleyebilirim.)