Empati, kendini başkasının yerine koymak değildir. Bence kendini asla başkasının yerine koyamayacaginin farkında olmaktır. Ateşin düştüğü yeri yaktığını bilmektir... Herkesin hikayesinin özgün ve değerli olduğuna inanmaktır...
“Umut gibi umutsuzluğun da acısı bitti. Sabır denilen cezada soğudu yürek. Kalktım yürüdüm elimdeki çaresiz soruyla: İnsan neden hep sona bırakır kendini?“
Bütün Şiirleri 3, Şükrü Erbaş