"Yüreğim acı çekmekten korkuyor,"dedi bir gece Simyacı'ya, aysız gökyüzüne bakarlarken.
"Yüreğine, acı korkusunun,acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle.Düşlerinin peşinde olduğun sürece hiçbir yürek kesinlikle acı çekmez.Çünkü araştırmanın her anı,Tanrı ve Sonsuzluk ile karşılaşma anıdır."
Bindiler de çektiler gittiler,o iyi insanlar,o dünya güzeli atlara...O yiğitler,o her birisi kaplan örneği şahinler,o ceren gibi atlara bindiler de başlarını aldılar gittiler.Bir daha,bir daha hiç gelmeyecekler.Hiç, hiç,hiç!Demirin tuncuna,insanın piçine kaldık.Şu dünyanın yaşaması müşkül hal iken.Bin iyiyi bir kötüye kul eden...