Günah kendini reddediş ile başlar. Öz-reddediş işlediğiniz en büyük günahtır. Dinsel terimle, öz-reddediş “ölümcül günah”tır. Çünkü kişiyi ölüme götürür. Günahsız olmak ise yaşama yöneliktir.
Sözlerinizde günahsız olmak, sözleri kendinize karşı kullanmamaktır
Günah kendi doğana karşı yaptığın her şeydir. Kendi varlığına karşı hissettiğin, inandığın ya da söylediğin her şey günahtır. Herhangi bir şey için kendini yargıladığında veya suçladığında kendine karşı olmuş olursun. Günahsız olmak bunun tam zıddıdır. Saflık, arılık (impeccable) kendine düşmanca davranmamaktır. Günahsız olmak demek davranışlarının sorumluluğunu üstlenmek ama kendini yargılamamak ve suçlamamak anlamına gelir.
Bu bakış açısıyla günah kavramı ahlaki veya dinsel bir şey olmaktan çıkar. Sağduyunun sesine dönüşür.