Fakat o gün, düştüğüm hüzün sonsuzdu.
Yalnızlığımı, kimsesizliğimi ve yabancılığımı o günkü kadar şiddetli hissettiğim olmamıştır.
Benim için bu bunak Türk şeyhinin, Istanbul'daki İngiliz subayından farkı nedir ?
Ben cehennemi görmüştüm. Cehennemde henüz ölmemiş ama yaşarken ölüden betere dönmüş elliye yakın insan vardı. Kiminin yüzünde kadere boyun eğmişlik, kiminkinde acı, kiminkinde nefret ama her birinde umarsız bir çaresizlik ifadesi,dudaklarında bir sessiz çığlık! Duyabilmiştim. O çığlık hep kulağımdaydı.