Şirin Şahinbaş
@Eyslem
ikinci kez bitirdim. İlk okuduğumda sevmiştim ama bu kez satırlar kalbime daha farklı dokundu. Kitabı bazen bahçede, bazen balkonda, bazen de deniz kenarında okudum. Okurken sadece sayfalara değil; bir yaprağa, kelebeğin kanadına, karıncanın telaşla çalışmasına da daha dikkatli baktığımı fark ettim.
Bu kitap bana, hayatın içindeki güzelliklerin aslında hep orada olduğunu ama çoğu zaman onları görecek kadar yavaşlamadığımı düşündürdü. Kendimi kaygılara kaptırdığım, her şeyi kontrol etmeye çalıştığım anları hatırladım. Satırlar ilerledikçe teslimiyetin ne kadar büyük bir huzur olduğunu yeniden hissettim.
Kitabı bitirdiğimde içimde kalan duygu; daha çok şükretmek, daha çok fark etmek ve sahip olduklarımın kıymetini bilmek oldu. İkinci kez okuyup ilk kez bu kadar derinden hissettiğim nadir kitaplardan biri olarak kalacak. Bazen gerçekten sadece “Allah de, ötesini bırak” demek yetiyormuş…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Süt Lekesi’ni okurken en çok Zarife’nin yaşadıkları beni etkiledi. Hayatın tüm zorluklarına rağmen ayakta kalmaya çalışması ve çocukları için verdiği mücadele çok gerçek geldi. Ezgi’nin geçmişiyle ve kendi iç dünyasıyla hesaplaşması da hikâyeye ayrı bir derinlik katmış. Bazı yerlerde karakterlere kızdım, bazı yerlerde onları anlamaya çalıştım. Genel olarak insanı yargılamadan önce yaşadıklarını düşünmek gerektiğini hatırlatan, akıcı ve düşündüren bir kitaptı.
Çocukların yanında konuşulan her şey onların dünyasında iz bırakır.
Çocuklar sadece sözleri değil, o sözlerin altındaki duyguyu da alır. Bu yüzden yetişkinlerin yanında yapılan konuşmalar, sandığımızdan çok daha büyük bir etki oluşturur. Bazen bir cümle, bir çocukta uzun yıllar unutulmayacak bir düşünceye dönüşebilir.
