"Karanlığın olmadığı yerde görüşeceğiz seninle", demişti O'Brien.
Karanlığın olmadığı yer, insanın hiçbir zaman göremeyeceği ama önceden haberdar olmakla esrarengiz bir şekilde içinde yer alabileceği hayali bir gelecekti.
"Markos, biliyor musun, insanların bu kadar geç kavraması çok tuhaf. İstedikleri şeylere göre yaşadıklarını düşünüyorlar. Yaşamalarını isteklerine göre yön verdiklerini. Oysa işin aslı, onları yönlendirenler, korktukları şeyler. İstemedikleri şeyler."
Artık kimse bilmiyor beni. İzlemiyor yaptıklarımı. Hiçbir tanrının ilgi alanına girmiyorum. İlginç değilim hiçbir güç için. Kurtuluşu olmayan bir ruh gibi. Freni patlamış bir kamyon gibi! Hiç ilginç değil. Yapacak bir şey yok önümden çekilmek dışında.