Ezgi
@Ezgiolmaliya
4 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Durağan, başta roman gibi hissettirmiyor, parça parça denemeler gibiydi. Bazı kitapları insanlar ‘hayat gibi olduğu’ için severler bu kitap da hayat gibiydi ama bu kadar yavaş olması beni başlarda(yarısından fazlasında) biraz sıktı, ‘gerek var mı?’ diye düşündürdü. Karakterlerin sohbetlerinin artmasını isterdim. Bu aralar boş olup sürekli kitap okumuyor olsaydım, yavaş yavaş bir aya yayarak okuyabileceğimi düşünüyorum. Son seksen sayfada olaylar biraz daha mı hızlandığından bilmem ama daha çok sevdim. İçindeki düşünceler için okuduğumdan pişman değilim; tatlı hissettiren yerler vardı. ‘Çok kötüledin, okuyalım mı okumayalım mı?' diyenler, bunlardan yola çıkarak kendileri karar verebilirler. Yine de bana sorarsanız ben pişman değilim; kitap gibi yavaşça, çapraz okumayla hayata katarak okunabilir.
Reklam
hissettirdikleriDüşünce
Puan vermedi
Psikolojiye merakımdan ve hikayelerin ilgi çekiciliğinden dolayı kitabı bir solukta bitirdim. Seanslardan bahseden kitapları okumayı normalde severim. Seanslardan bahseden bazı kitaplarda psikiyatristin, psikoloğun iç dünyası veya yaklaşım tarzı beni rahatsız ederdi ama bu kitapta böyle olmadı. Hatta Gary'in stajyer olarak mesleğine başladığı dönemde ki düşünceleri beni rahatlattı. Çünkü, stajımı saymazsak, ben de mesleğimi gerçekten ilk defa bu sene yapıyorum ve kafamda değişik düşünceler hep oluyordu. Mesleğimi çok seviyorum ama bir yandan da korkuyorum bunların normal olduğunu hissettirdi. Gary'nin gelişimini görmek ve düşüncelerini bilmek, hissettiklerimin normal olduğunu düşündürdü.,
