Cumhuriyet öyle bir şey, önemli önemsiz demeden herkesin düşüncesini söylemesine izin veriyor. Fikir özgürlüğü diyorlar buna. Devlette hep diyorlar ki siz öğretmensiniz, öğretmenler düşünmeli ve düşündüklerini hep söyleyebilmeli, çünkü bir çocuğun ilk öğrenmesi gereken şey düşünmek ve düşündüğünü söyleyebilmektir. Düşündüklerini söyleyemeye alışık olmayınca düşünmeyi de unutuyor insan...
Hep ölçtük biz.
Aşkımızı neyle tarttık?
Kaç kilo çekermiş yalnızlık sahi?
Kaç damla gözyaşına bedelmiş? Sayabildin mi?
Ben korktum. Sayarken unutmaktan korktum.