Ama şimdi daha yalnız ve daha bilgili olduğumdan insan ırkını tanımlayanın zalimlik ya da utanç olmadığını biliyordum. Bizi biz yapan bağışlayıcılığımızdır. Bağışlayıcılık olmasaydı ırkımız sonu gelmez intikamlarla kendi kendini yok ederdi. Bağışlayıcılık olmadan tarih olmazdı. Bu umut olmadan sanat da olmazdı çünkü her sanat eseri bir açıdan da bağışlayıcılığın yansıtılmasıdır . Hayal gücü olmadan sevgi de olmazdı çünkü her çeşit sevgi aynı zamanda bağışlayıcılığınıza ya da bağışlanacağımıza dair verilmiş bir sözdür. Yaşıyoruz çünkü seve biliyoruz seviyoruz çünkü affedebiliyoruz.