“Wilhelm, işte böyle, sızlanmıyorum, yaşamın çiçekleri yalnızca görüntülerden ibaret! Birçoğu hiçbir iz birakmadan geçip gidiyor, çok azı meyveye duruyor, bu meyvelerin de yine çok azı olqunlaşiyor! Her şeye rağmen onlardan yeterli sayida var; her seye rağmen, ah kardesim! Olqun meyveleri ihmal edebilir miyiz, küçümseyebilir miyiz, yemeden cürümeye birakabilir miyiz?”.