Aşkın da üç tane cemresi var der Şems. Önce göze, sonra gönüle, en sonra ruha düşer. Göze düşerse beğeni olur, gönüle düşerse aşk olur, ruha düşerse de vazgeçilmezin olur.
Her kitap , her psikolog , her sorun karşısında ilk oneri ilk çözüm "etrafinizdaki olumsuz insanlari hayatınızdan çıkarın" cumlesiyle başlıyor ve ayni zamanda bu olumsuz insanlara yonelik egitimler kitaplar makaleler yazilarak turlu ugraslarla hayatimiza girmeleri saglaniyor bu nasil bir döngü once dışlayıp sonra kazanacak miyiz ? Bu bir sektörü öldürmemek mi? Ticari kazanc mi ?