Fatmanur Ç.
@F4tmanur
Kitap istifçisi
instagram.com/umutsuzumitvar?...
İstanbul
13 Haziran 1993
196 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
158 sayfalık gizemi 8 satırlık 1 paragrafla açıklayan kitap1000Kitap
Çeviri kötü, cümleler uzun ve yer yer anlamsız ama bir şekilde soluksuz okudum, okutturdu, sonunu heyecan ve gerilimle bekledim. Sonuç: hüsran. Uzun zamandır bir kitap beni böyle hayal kırıklığına uğratmamıştı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fatma Aliye kalbim sende…Edebiyat
Feminizmden hiç anlamam. Benim için ne bir yaşam felsefesi oldu, ne de “erkek düşmanlığı” gibi basit bir tanımı. Fatma Aliye de feminist midir değil midir tam olarak teşhis koyamıyorum kendi açımdan. Fakat toplumsal olaylardaki kadın/erkek ayrımlarına dikkat çektiği noktalarda okuduğum şimdilik iki kitabına (diğeri Refet) dayanarak sonuna kadar aynı fikirdeyim. Bunu bir köşeye not ettikten sonra kitap için düşüncelerim şöyle ki kitap aşağı yukarı yüz yıl öncesinde yazılmışsa da nasıl günümüze hitap ediyor. Kadınların evlilikle ilgili problemleri hala güncelliğini nasıl da koruyor. Kitapta yer alan 5 kadın da içimizde. Kimisi çok mutlu evliliğinde, kimisi o kadar mutsuz ki çocukları için katlanıyor bazı şeylere. Kimileri duygusuzlaşıyor, yaşama amacını kaybediyor. Kimileri ise bunları görüp evlilikten korkuyor kendi öz abileri yüzünden. Ailelerin; evi geçindirebileceğine, sofrayı boş bırakmayacağına, evine barkına bakıp aç açıkta bırakmayacağına güvenip damat olarak onayladıkları insanın duygusal açıdan kızlarını mutlu edip etmeme potansiyelini göz ardı etmeleri, ahlaki olarak evliliğe hazır olup olmamasını sorgulamamaları kadına seçim hakkı verilmeyen mutsuz evliliklerin başlıca 2 sebebinden biri. Bir diğeri de şüphesiz dışarıda girmediği ortam, yaşamadığı ahlaksızlık (yaşam tarzına göre değişiklik gösterir) kalmamış oğullarını artık eve bağlanma vakti geldi diyerek bu görevi masum bir kızın omuzlarına yüklemesi. Bu sorunlar şu an her ne kadar güncel TV dizilerinde bol bol gösterilse de ben giderek azalacağını düşünüyorum. Daha doğrusu umuyorum. En azından kendi çevremde, kendi kuşağımda rastlamadım.
Fatma Aliye için bir kısa not: Henüz iki kitabını okudum yalnızca ve iki kitaptaki Müslüman Kadın bakış açısı beni mest etti. Bu bakış açısını nasıl kaybettik? Nasıl
Levâyih-i Hayat (Hayattan Sahneler)Fatma Aliye Hanım · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,2bin okunma
Ölümünden 45 yıl sonra doğduğum tipik İkizler Burcu bir yazar1000Kitap
“Yarın yine aynı olacak. Mutluluk asla gelmeyecek. Bunu biliyorum. Ama bir gün mutlaka gelecek, yarın sabah gelecek diye inanarak uyumak daha iyi değil mi?”
“Öğrenci Kız” kitabından bir alıntı. Kitaptaki kızda biraz kendimi bulmamı yazarın karaktere kendinden bir şeyler katmış olmasına bağlıyorum. Her ne kadar yazar erkek olsa da kitabın içeriği cinsiyet farketmeksizin topluma ve toplumun insan üzerinde yarattığı baskıya, insanların dikkat çekmek ya da ayıplanma korkusuyla ve topluma kendini kabul ettirme dürtüsüyle kendi kişiliklerinden verdikleri feragatlere değiniyor. Nitekim yazarımız da kendini bu dünyaya ya da topluma kabul ettirememiş ya da bizzat kendi reddetmiş olmalı ki türlü intihar teşebbüslerinin sonuncusunda muvaffak olmuş ve 39. yaşına 6 gün kala hayatını kaybetmiş. 13 Haziran günü hem de. 45 yıl sonra benim doğacağım günde. Yazarla aramda garip bir bağ olduğuna hala inanıyorum. İlk kitapta yakalayamadığım birçok benzerliği bu kitapta buldum. Bakalım sonraki kitaplarında beni neler bekliyor?…
Ama ya ölürsen? Sen ölürsen ne olacak?1000Kitap
Ben de Jess gibiyim, süslü cümleler kuramıyorum. O yüzden dümdüz düşüncelerimi sıralayacağım. Kitabın ilk 100 sayfasını okurkenki duygularımla son 50 sayfasını okurkenki duygularım o kadar farklı ki. Narnia Dünyasındaki Terebinthia Adası’ndan esinlenilen Terabithia dünyasında olmak isterken sonlara doğru ne Narnia kaldı ne Terabithia. Salya sümük ağlarken buldum kendimi. Bir çocuğun çok basit bir unutkanlığının ya da korkusunun yarattığı kelebek etkisinin sonuçları yaşadığım ve yaşayacağım hayatı, kararlarımı sorgulamama sebep oldu. Bir süre etkisinden çıkabileceğimi sanmıyorum. Güzel kitap, okuduğum için mutluyum ama şu an hiç mutlu değilim. Aklımda May Belle’nin Leslie’ye sözlediği şu sözler dönüp duruyor: “Ama ya ölürsen? Sen ölürsen ne olacak?” Sahi biz ölünce ne olacak?
Hay Allah, bu okullarda ne öğretiyorlar bunlara?Fantastik
Hepimiz bir gün yazarın dediği gibi peri masallarını tekrar (belki de ilk defa - mağarada mıydınız bunca zamandır) okuyacak kadar yaşlı olacağız (umarım). Narnia bu tanıma uyan en gözde tavsiyelerimden biri. Kitaba güncel bir eleştirim yok fakat kitabın sonundaki bir paragrafı alıntılamak istiyorum. Yazar biz Ademoğulları ve Havvakızlarına sesleniyor ve kitabı özetliyor:
“Bu hikâye böylece bitecekti, ancak çocuklar dolaptaki paltolardan dördünün neden kaybolduğunu Profesör’e açıklamak zorunda olduklarını hissettiler. Harikulade bir adam olan Profesör, yalan söylememelerini ya da gülünç olmamalarını söyleyeceği yerde bütün hikâyeye inandı. “Hayır” dedi, “paltoları almak için dolaptan geçerek öteye gitmek bir işe yaramaz sanıyorum. Bu yolla yeniden Narnia’ya gidemezsiniz. Gitseniz bile paltolar artık pek işe yaramaz! Ha?.. Ne dedin?.. Evet, bir gün yeniden Narnia’ya döneceksiniz. Narnia’da bir kere kral oldunuz mu her zaman kral kalırsınız. Ancak aynı yolu ikinci kez kullanmayı denemeyin. Aslında oraya gitmeyi hiç denemeyin; ummadığınız bir anda yaşayacaksınız bunu. Ve bu konuyu kendi aranızda bile pek fazla konuşmayın. Ayrıca benzer maceraları yaşamamış hiç kimseye de anlatmayın bunları. Ne dedin? Nasıl mı bileceksiniz? Oh, bilirsiniz merak etmeyin. Söyleyecekleri tuhaf şeyler – hatta görünüşleri – sırlarını ele verir. Gözlerinizi açın. Hay Allah, bu okullarda ne öğretiyorlar bunlara?”