Keziban Koç

Keziban Koç
@FANTASTICNUN
Okuduğum kitapları pdf veya epub olarak okumak ve bu vesile ile minik de olsa doğaya katkıda bulunmak isterseniz, yardımcı olmak isterim :)
Uzun zamandır bende, diri diri dağılmakta, parçalanmakta olduğum duygusu belirmişti. Yalnız cismim değil, ruhum da, aralarında bir uyuşma olmaksızın, kalbimle sürekli zıt gidiyorlardı. Garip bir dağılma ve bölünmeden geçiyordum sürekli. Bazen bir şey düşünüyor, buna kendim de inanmıyordum. Bazen içimde kendime karşı bir acıma duygusu beliriyor, ama aklım ayıplıyordu beni. Birisiyle konuşsam, bir şey yapsam, türlü konularda söze karışsam gönlüm başka yerde oluyordu, aklım başka yerde, ve ayıplıyordum kendimi. Dağılan, çözülen bir kitleydim ben. Sanki ben hep böyleydim, böyle de kalacağım: acayip, biçimsiz bir karışım...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
...dünya, değerini yitiriyor, geçersizleşiyordu; gecenindi söz; dünyanın yerine gecenin karanlığı hüküm sürüyordu (bana öğretmemişlerdi geceye bakmayı, geceyi sevmeyi).
Bana öyle geliyordu ki, ben şimdiye kadar kendimi tanımamıştım.
Benim için bir önemi yok onların; mezarda olan için zaman, anlamını kaybeder.