Yalnızdım. Kendi dünyama hapsolmuştum, diğerleri ile iletişim kuramıyordum; varlığımı onların varlığından ayıran, beni onların hayatları ve faaliyetleri dışında tutan camdan bir duvar vardı sanki. Diğerleriyle koşmak ve oynamak için can atıyordum; ama bağlarımdan kurtulamıyordum.
Yaşamak, gülmek ve sevmek demekti.
Hayatta kalmak ise sadece ölmemekti. Sadece hayatta kalmaya çalışıyorsan hislerini tamamen yitirebiliyordun ve bu iyi bir şeydi.