Emirhan
@FDFS
“Endişeler uçuşuyor gece karanlığında,
Yumuşak yatağın, altın püsküllerin etrafında:
Başucunda tatlı uykuyu akrep-vicdan
Savıyor kurumuş göz kapaklarından;
Gökte birbirinden kopmuş bulutları
Rüzgârın uzaklara sürmesi gibi, tıpkı
Keder de bizimle aynı sandala biner,
Ne otağda, ne de savaşta geri kalır.”
Romalı bilge şair böyle demişti.
Ah! Sonunda ben de yaşadım bu hissi.
Sayfa 87 - Yapı Kredi Yayınları
Emirhan
Quintus Horaitus Flaccus
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gözü dönmüş halk umutsuzca
Kılıçlarına ansızın sarılınca -
Bazen zifiri karanlık gecelerde
Karanlık bir mağaranın içinde,
Cesur Yunan çetesi toplanırdı
Sanırsın dağların kara kartalları,
Türklere saldırmak, esir almak,
Kesip biçmek, denizlere açılmak
İçin - tekne beklerdi karanlık sahilde.
Sayfa 64 - Yapı Kredi Yayınları
Emirhan
İlk dönem modern Rus yazarlarının birçoğunun hayatlarını Kafkasya’da geçirmelerinden dolayı Türk tarihiyle ilgili bir ton yeni bilgi öğrendim, her yönden kazandırıyor bu edebiyat.
Her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: Aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir... Tersine, bana gelince, önümde beni neyin beklediğini bilmezsem, her zaman daha bir cesaretle atılırım ileri. Öyle ya, ölümden kötü bir şey yoktur, ölümden de kaçamazsınız!
Sayfa 223 - İletişim Yayınları
Emirhan isimli okura yanıt verildi
Emirhan
Kitabının başlığını seçerken (ve yazarın önsözünde), Lermontov böyle bir çabadan dolaylı olarak bahsetmektedir. Lermontov ısrarla kitabındaki olayların ve karakterlerin sadece kendi özel dünyalarının değil, tüm çağın bir yansıması olacağını söylemiştir. Karşımızda Moll Flanders ve Pamela gibi karakterlerin veya tek bir bireyin hayatı değil, en genel tanımlamaları içinde barındıran bir Kahraman olacaktı. Peçorin sembolik bir karakterdir, “bizim neslimizin tüm kötü özelliklerinin gelişerek içinde barındığı bir karışımdır.”
Her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: Aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir... Tersine, bana gelince, önümde beni neyin beklediğini bilmezsem, her zaman daha bir cesaretle atılırım ileri. Öyle ya, ölümden kötü bir şey yoktur, ölümden de kaçamazsınız!
Sayfa 223 - İletişim Yayınları
Emirhan isimli okura yanıt verildi
Emirhan
Emirhan Aslında kaos ve kopukluğun derinlemesine farkında olmak, 1830’lar Rus edebiyatında sıkça rastlanan bir durumdur. Bu tutum, bir önceki dönemin klasik kurallarına tepki olarak doğmuş ve daha genel olarak düşünülürse, 1825’teki politik fiyaskoyu izleyen tüm toplumsal kurallara karşı duyulan güven sarsıntısının da bir uzantısı olmuştur. Ancak bu makalede ben, bu kopukluğun çarpıcı bir kaygı hale gelmesinin nedenlerinden çok, bu kaygının edebi eserler etkisinden bahsetmek istiyorum. Tepkilerden biri, tamamen kopuk ve kaotik eserler yazmak ve realizmin, tema ve edebi yapı arasında bir ilişki öngörmesi varsayımıyla davranmaktır. Bu eserlerin birçoğu edebiyat tarihinde pek yer edinememiştir; esas değerleri göz önüne alındığında bu mantıklı olabilir, ancak zamanın dergileri bu eserlerle doludur ve sayıca da bu edebi eğilim büyük olasılıkla en revaçta olandır. Ancak kaosun kitabın içimde gözlemlenebilecek bir konuya indirgenebilmesi için çabalar göze çarpmaktadır, böylelikle deneyimin bütüncül. E kısmi doğası yalnızca betimlenmekle kalmaz, aynı zamanda da açıklanabilir.Her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: Aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir... Tersine, bana gelince, önümde beni neyin beklediğini bilmezsem, her zaman daha bir cesaretle atılırım ileri. Öyle ya, ölümden kötü bir şey yoktur, ölümden de kaçamazsınız!
Sayfa 223 - İletişim Yayınları
Emirhan isimli okura yanıt verildi
Emirhan
Bütün ve parçaları sorunsalı, Antik dönemlere uzanır, filozoflar önce ezeli bir bütünlük ile (bu düşünce Hristiyan inanışındaki bazi varyasyonlarda Cennet öncesi bütünlüğe dönmüştür, çünkü cinsiyet farklılıkları bile idealle çatışmıştır) şaşırtıcı bir çeşitliliğe doğru giden talihsiz düşüş arasında bir orta yol bulmaya çalışmışlardır. Başka bir deyişle, sorun hiçbir zaman sadece kurallara uygun, çoğun bire eşit olduğu nicel paradokstan değil, ilk varoluşsal ilkelerden kaynaklanmaktadır. Aynı şekilde, Zamanımızın Bir Kahramanı romanı kurallı ancak uyumsuz görünen yapısı, her düzeyde kitabın içine işleyen bir durumun ortaya çıkmasına neden olmuştur: hem toplumsal hem de kişisel açıdan parçalı deneyimin uyumlu şekilde anlamlı olması ihtiyacı.