Emirhan

"Peki yıllarını ne yaptın? Hayatının en iyi yıllarını nereye gömdün?" Fyodor Dostoyevski
Alıntı
Reklam
#yusuf
Özlüyorum bazen. O yanan gözlerini kifayetsiz sözlerini. Gelmeyeceksin geri. Bunu da biliyorum. Zaten ne zaman geldin ki? Her zaman benden uzaktın. Her zaman. Her zaman. Üzülüyorum bazen. Bazense bana ne diyorum. Ama olmuyor. Yürek ya. Kalp ya. Ne desen nafile. Ama özlüyorum seni.
Edebiyat
“O günler en iyisiydi ya da en kötüsüydü, akıl çağıydı ve aptallık çağıydı, inançlar zamanıydı ve inançsızlıklar zamanıydı. Işık mevsimiydi ve karanlık mevsimiydi, umut baharıydı ve umutsuzluk kışıydı; yaşayabilmek için her şey vardı önümüzde ve yaşayabilmek için hiçbir şey yoktu önümüzde; hepimiz doğrudan cennete gidiyorduk, hepimiz doğrudan cehenneme gidiyorduk. Kısacası o günler, tıpkı şimdiki gibi o kadar uzaktaydı ki, kimileri iyi ve kötü şeylerin üstünlük derecelerini karşılaştırdığında, o günlerin gelmiş geçmiş en iyi günler olduğunda ısrar ediyorlardı.”
Edebiyat
Aklın ucu değer hiçe; Yol ararım içten içe Kâinat uyur sessizce, Ben hep seni düşünürüm
Zaten insanoğlu elinde olan şeyin kıymetini onu kaybetmeden anlayamazdı. Bir şeye sahipken onun verdiği sarhoşluk anca onu kaybedince geçerdi. O sarhoşluk geçtiğinde mutluluk ve huzur yerini pişmanlık ve çoğu zaman gururla bastırılan özleme bırakırdı. Bu durumdaki insanların düştüğü yalnızlık çukurundaki en iyi arkadaşı yine kendisi olurdu fakat bu arkadaşın içinde yaşadığı süre kendi ömründen eksilirdi.
Sayfa 24 - İkinci Adam·Kitabı okudu
Reklam