Emirhan

Hem Sıkıntı Hem Hüzün
Hem sıkıntı hem hüzün ve yok el uzatacak kimse İçinin daraldığı bu dakikalar... İstekler!.. Boşuna ve sonsuzca istemenin yararı ne?.. Ve yıllar geçmede, en güzel yıllar! Sevmek... Fakat kimi? Değmez emeğine bir an için, Ve yok olanağı sonsuz bir aşkın. Kendi ruhunda da kalmamış izi geçmişin: Yitirmiş anlamını sevinçlerin, acıların... Tutkular mı? Gönlün o tatlı ağrısı da Mantığın sözü önünde silinip gidecektir; Ve yaşam, çevrene soğuk bir dikkatle baktığında Boş ve aptalca bir şakadan başka nedir...
Sayfa 45 - İş Bankası Kültür Yayınları
Emirhan
Sabah şairin üstüne saldırıyor yaşamaktan bir güneşle kaplanıyor onun kalbi onun kalbi topraktan sıyrılıyor aşk dahi sıyrılıyor topraktan gözlerini tanıyorsunuz: çaylak sürüleri beyni: aç kuşlardan bir ambar. Bir kıyısına ilişmiyor dünyanın Allah'ın ve devletin dibinde insanlar onu barutla karıştırıyor ve zerdali çiçekleriyle. Ahali kapısını taşlıyor onun onun için develer kesiyor halk aşka ve kavgaya aydınlık getiren kalbi topraktan sıyrılıyor. Ben topraktan sıyrılıyorum buğular ve aşiret rüzgarları kanımda. Arklardan gece vakti sular kaç zaman ayaklarıma yaslı bir selam gibi dokundu kopartılmış yapraklarımdan ibaretti hüzün dedim rahmet yağar ben yürürken gece benim ardımda taşıdım kara gençliğimi dağların damarında hep döşümde yaratkan, patlayıcı bir kimya beynimde hep manalı bir uçurum. Benim hayranlığımdan inlerdi şehir ben atlara ve uzaklara hayrandım kendi ehramlarını bile tanımayan kadınlar ansızın patlak verirdi baharda. Dudaklarımda çürükler vardı dağ çiçeklerinden ötürü. Irmaklara salardım kendimi ruhumda kaynar adımlarla gezinen dünya bana hain sevgilimdi. Yaşamak debelenir içimde kıvrak ve küheylan beni artık ne sıkıntı ne rahatlık haylamaz çünkü ben ayaklanmanın domurmuş haliyim Yürüsem rahmet boşanacak. ve sana bir karşılık vereceğim Sana bir karşılık vereceğim toprağı deşen boğuk sesimle sana bir karşılık vereceğim amansız kum fırtınası altında sana bir karşılık vereceğim birbiri üstüne yığılırken günler ey taşan suların imkanı ey taşan suların bekareti sana bir karşılık vereceğim.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mahpus
Zindandan salın beni Verin gün ışığını Kara gözlü dilberi Ve yağız küheylanı. O civan dilberi ben Öpeyim önce incitmeden Sonra atlayıp küheylana Yel gibi uçayım bozkıra. Pencere yüksek oysa Demir kapı sürgülü; Görkemli odasında Uzakta kara gözlü. Küheylansa çayırda Dizginsiz, özgür dolaşmada Sıçrıyor keyifli, kıvrak Kuyruğunu rüzgâra salarak. Yalnızım, avuntusuz, Dört yanım çıplak duvar. Kör alevi kandilin Donuk donuk ışıldar. Dışarıdan gelen tek ses Suskun ve karanlıkta Yürüyen nöbetçidir Uygun adımlarıyla.
Sayfa 17 - İş Bankası Kültür Yayınları
Emirhan
Sonrasında da sürgün edilmiştir.
Mahpus
Zindandan salın beni Verin gün ışığını Kara gözlü dilberi Ve yağız küheylanı. O civan dilberi ben Öpeyim önce incitmeden Sonra atlayıp küheylana Yel gibi uçayım bozkıra. Pencere yüksek oysa Demir kapı sürgülü; Görkemli odasında Uzakta kara gözlü. Küheylansa çayırda Dizginsiz, özgür dolaşmada Sıçrıyor keyifli, kıvrak Kuyruğunu rüzgâra salarak. Yalnızım, avuntusuz, Dört yanım çıplak duvar. Kör alevi kandilin Donuk donuk ışıldar. Dışarıdan gelen tek ses Suskun ve karanlıkta Yürüyen nöbetçidir Uygun adımlarıyla.
Sayfa 17 - İş Bankası Kültür Yayınları
Emirhan
“Şairin Ölümü” şiirinden hemen sonra hapse atıldığı dönem.
Şairin Ölümü
İntikam çar, intikam! Kapanıyorum ayaklarına Adil ol ve katili cezalandır Ki onun idamı gelecek çağlara Senin haklı yargını duyursun Ve caniler örnek bulsun onda. Şair öldü -Kuluydu namusun.- Düştü karalanmış, söylentilerle. Düştü intikam özlemiyle, göğsünde bir kurşun Eğerek gururlu başını yere!.. Utancını değersiz tahkirlerin Taşıyamazdı şairin kalbi. O başkaldırı yargısına sosyetenin Ve öldürüldü! Yapyalnız, önceki gibi… Öldürüldü! Neye yarar şimdi gözyaşları… Neye yarar boş övgülerin gereksiz korosu… Neye yarar zavallı ömür mırıltıları… Kader oynadı oyununu! İlkin kinle kovan siz değil miydiniz Onun özgür ve cesur yeteneğini; Ve eğlenmek için körüklediniz Bir yangın ki belli belirsizdi. Daha ne? Eğlenin… Son ıstıraplara Dayanmaya artık gücü yetmezdi: Söndü bir meşale gibi eşsiz deha
Sayfa 16 - İş Bankası Kültür Yayınları
Emirhan
Kendisinin idolü olan Puşkin’in, kumpasa benzer bir düelloda hayatını kaybetmesi üzerine yazdığı bu şiirin sonrasında Lermontov da tıpkı idolü gibi, şiirinde saray sosyetesine ve Çarlık’a karşı söylemler bulundurması suçlamasıyla, doğup büyüdüğü ve idolünün de sürgüne gönderildiği topraklara, Kafkasya’ya sürgün edilmiştir. Lermontov’un kişiliği ve yaşantısı idolüne o kadar benzemektedir ki, ölümü de, yine tıpkı idolü gibi, kumpasa benzer bir düello sonucu gerçekleşmiştir. Rus edebiyatı gerçekten eşsiz bir edebiyat.