Kederli iblis, sürgün ruh
Günahkar dünyanın üzerinde uçuyordu;
Ve anıları en güzel günlerinin
Çevresine üşüşüyordu;
Onlar, bu temiz baş meleğin
Işıklar dünyasında parladığı günlerdi;
Kuyruklu yıldız akıp giderken
Onunla karşılıklı, tatlı tatlı
Gülümseyip selamlaşmayı severdi;
Bilmek tutkusuyla her şeyi,
Sonsuz dumanlar arasından
İzlerdi fırlatılmış gezegenlerin
Enginliğinde göç eden kervanları;
İnanmaktaydı ve sevmekteydi
Yaradılışın bu ilk mutlu yavrusu!
Ne kötülük bilirdi ne kuşku
Ne pişmanlığın yararsız acısını;
Ve sevinçsiz dizisi verimsiz yüzyılların
Aklını tehdit etmiyordu;
Ve daha pek çok, pek çok şey... Ama hepsini
Anımsamaya gücü yetmiyordu...
Sayfa 67 - İş Bankası Kültür Yayınları