Zindandan salın beni
Verin gün ışığını
Kara gözlü dilberi
Ve yağız küheylanı.
O civan dilberi ben
Öpeyim önce incitmeden
Sonra atlayıp küheylana
Yel gibi uçayım bozkıra.
Pencere yüksek oysa
Demir kapı sürgülü;
Görkemli odasında
Uzakta kara gözlü.
Küheylansa çayırda
Dizginsiz, özgür dolaşmada
Sıçrıyor keyifli, kıvrak
Kuyruğunu rüzgâra salarak.
Yalnızım, avuntusuz,
Dört yanım çıplak duvar.
Kör alevi kandilin
Donuk donuk ışıldar.
Dışarıdan gelen tek ses
Suskun ve karanlıkta
Yürüyen nöbetçidir
Uygun adımlarıyla.
Sayfa 17 - İş Bankası Kültür Yayınları