Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.
Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.
Söz dedim, söz verdim.
Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.
Arkamdan bağırdın:
-Eğer sevdiysen bunu bana söylemeliydin!Olduğum yerde kaldım.
sana dönsem ne değişecekti?
Bambaşka maymunluklara takılmış hayatları aynı kafese tıkıp onlar üzerinde
hesaplar yapmak, yalnızca,
otomobil mezarlıklarında dolaşan
siluetlerin alın yazılarını parlatmalı!