Beklenen geç geliyor; geldiği sırada insan başka yerlerde oluyor.
Bu arada, anılarımla da oynamama izin verir misiniz albayım ? Oyunlar yazmayacak mıydık albayım ? Aklıma takılan anılardan kurtulmama yardım etmeyecekmiydiniz ?
Bilge, gözlerini açtı: “Anlamadım, ne oyunu?” Kelebek oyunu. “Oyun canım işte. Bildiğimiz oyun. Play. Tiyatrolardaki gibi. Filmlerdeki gibi”.
Yalnızlık
İkimiz de bu dünyanın insanı değildik. İyi kötü bir şeyler yapmaya çalıştık. Ben suçluyum: Sevgi’den farklı olduğumu gizledim. Gene de bizi yargılayanlara karşıyım. Ne yazık, sonunda haklı çıktılar. Onlara göstermeliydim. Fakat anlatması çok zor: Benim becerebileceğim bir iş değil.