Düşündüğümden daha hızlı şekilde dinleyebildim. 2 günde bitti. Bazen tevafuklar yaşar insan, bunlara değiniyor yazar. İnanılması zor örnekler de veriyor yer yer. Genel olarak fena değil. Ama her şeyden bir anlam çıkarma yoluna götürürse kötü sonuçları olabilir. Abartmamak kaydıyla daha farkındalıkla yaşamak ve çoğu şeyi hayra yormak psikolojik olarak destekleyici olabilir. Abartmak ise çokça hayal kırıklığı getirebilir. O işaret, bu işaret tamam da bunların faydası ne? Bu kısım biraz boşlukta kalmış. İnsanı olumlu düşünmeye yöneltmekten başka bir faydası olmayabilir. Tabii ki bu da az şey değil. Hayır uman hayır bulur. Ama hayatta kötü şeyler de var. Kötülükleri çağırmamak gerek ama hayatı tozpembe görme hatasına da düşmemeli. Kısacası tevafukları hayra yormak lazım, hep hayır ummak lazım. Kötü şeyler yaşayınca da o hâlin geçici olduğunu hatırlayarak en az zararla atlatmaya çalışmak lazım.
Dün ve bugüne dair pek çok konuda yazılardan oluşuyor. Büyük oranda geçmişle bugünün kıyaslaması gibi. Kitabın en güzel yanıysa yazarın ciddi bir bilgi ve tecrübe birikimine sahip olmasına rağmen kibirsiz bir anlatımının olması. Oldukça mütevazı. Bu konuda yeterli bilgiye sahip değilim, deme erdemini gösteriyor. Net olarak bilgiye sahip olmadığı konuda varsayımlarla lafı uzatmıyor. Az ve öz. Bir o kadar da kapsamlı. Çok çeşitli konulara değinmiş. Büyük oranda toplumun nasıl değiştiğine odaklanıyor. Biraz iç karartıcı bir yanı da var. Toplum pek de iyiye gitmiyor neticede. O yüzden herkes dönüp kendine baksın. Önce kendini sonra da çevresini daha iyi bir yere taşısın. Böylece daha iyi yerlere gelebiliriz belki.