O yanımda olunca, yalnızlık denen o somut duyguyu bir süreliğine unutabiliyordum. O benim bulunduğum dünyanın sınırlarını genişletiyor, derin derin nefes almamı sağlıyordu.
Kısa süre önce yazdığım bir şeyi okuduğumda, bana hiç ilginç gelmiyor, ne demek istemiştim, kendimde bulamıyorum. Sanki kirli çoraplar yere fırlatılıp atılmıştı uzaktan onlara bakıyormuşum gibi bir his duyuyorum. Bunları yazarken ne kadar çok zaman ve enerji harcadığımı düşününce, yaşamaktan nefret eder hale geliyorum
Kiçicoci'de tek göz bir daire kiralamış, minimum eşya ve maksimum kitapla birlikte yaşıyordu.
Havanın güzel olduğu günlerde parktaki banka oturup etmek yer, sigaralarının birini söndürüp diğerini yakarak kitap okurdu.