Sibel Güneşdoğdu
@Fabl
Binlerce kitabın okuru, binlerce sözcüğün yazarı...
Geliştirici Kitap Editörü/ Yazar
Dm'den Yazmayın Lütfen
İstanbul
363 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
...Bir gece adamla oğlu gecenin içinden geçip geldiler. Çocuğun başı göğsüne düşmüş, ayakta güçlükle duruyordu. Adam arkada, onun da başı dumanlı. Evin karanlığına daldılar. O gece çok ağladı çocuk. Odalarının kapısı kapalıydı. İstemsizce kapıyı açtı kız. Çocuk çırılçıplaktı, yatağa kapaklanmış hıçkırıyordu, kızı görmedi, kız her şeyi gördü. Küçük bir çığlık koptu yüreğinden, koşarak çıktı, iki eliyle dizlerini dövüyordu. Adam, kızın odasına geldi, yüzüne bir tokat indirdi kocaman, kalın parmaklı eliyle, biber değmiş gibi yandı dudakları, üst dişleri alt dudağını kesti, kırmızıya boyandı ağzı...
…Güzel şeylere alışırdı insan, şimdi ise yine yarası kanıyordu. Kendi annesine kaydı usu kızın, her türlü günahtan uzak annesine. Onu suçlayacağı tek konu kendisini doğurmuş olması…
...Çocuğun hıçkırıkları yankılanıyor beyninde. Unutmaya çabaladığı şeylerle yüzleşti yeniden. Sayısız düşünceyle boğuşuyor kız. Ne yapacağını bilemez durumda eşyalarını topluyor. Gidebilir mi, yüreğine sakladığı tiksintilerle bara, sokaklara, yeniden hiçliğe? Gitmese, amcasının ona yaptığını oğluna yaşatan bir adamla yaşamayı sürdürecek...
...Bahçeye çıktı, domateslerin arasına. Kollarını daladı dallar, buram buram kokuları açığa çıktı sebzelerin. Bu eve, bahçeye nasıl da alışmış, hatta kendince mutlu olmaya başlamıştı. Bunları ardında bırakmak. Bir de şu çocuğun umarsızlığı, bir başınalığı. Onun buradan kaçabileceğine, kendini kurtarabileceğine inansa… Nereye kaçsa, içindeki yarayı da götürecek, bunu da biliyor...
İnsanın insana uyguladığı her türlü şiddeti; tacizi, istismarı, tecavüzü, çocukların etine musallat olan yaratıkların davranış dilini, bu işkenceye maruz kalanların hayatın içine nasıl
