Sibel Güneşdoğdu
@Fabl
Binlerce kitabın okuru, binlerce sözcüğün yazarı...
Geliştirici Kitap Editörü/ Yazar
Dm'den Yazmayın Lütfen
İstanbul
363 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Renk, gözlerini kısarak baktı Özgür'e ve sordu:
"Sen aşk acısı çektin mi?"
Özgür, gülümsedi:
"Derin sorular bunlar, şıp diye yanıtlanamaz. Yalnızca aşk mı hırpalar insanı sanıyorsun; aşksızlık da beter bir şeydir."
"...Hep kendimi aradım; yasamdaki dostluğu, saflığı. Ve şunu öğrendim; insan en son kendisini anılıyor..."
"...Garip bir yerdi dünya, herkes mutlu olabilme umuduyla koca bir ömrü tüketiyordu..."
…Kız, odadaki kanepenin köşesine büzüldü, düşündükleri beyninde dönüp dururken kendinden geçti. Elleri, ayakları, yere çakılmış kazıklara bağlı, bir tarlanın ortasında sırtüstü yatıyordu düşünde. Üzerinde solucanlar, yılanlar oynaşıyordu. Yılanların en kocamanı göğsüne kıvrılmıştı. Tıslayarak başını uzatıyor, zehirli dilini çıkartmış, kızı sokmaya hazırlanıyordu. Yılanın ağırlığı kalbini sıkıştırıyor, soluk alamıyordu. Kollarında, bacaklarında gezindikleri yerlere parlak, ıslak sıvılarını bulaştıran sümüklüböcekler dolanıyordu. Sıçrayarak uyandı. Tersine çıksındı bu kez rüyası, yazgısı değişmeliydi, peşi sıra sürüklememeliydi artık yazgısını…
... Sararmış otları giyinmiş çayırın üstünü örtmüştü boğucu sıcak, kokuyu kızıştırıp duruyordu, rüzgârsa sıcak soluğuyla öteye beriye üflüyor, her yana sıvıyordu tavuk çiftliğinin katlanılamaz gübre kokusunu. Sıcak, rüzgâr ve koku, çayırın gerçek sahipleri. Kokunun ortasında bir oğlan çocuğu, on iki yaşında. Çardağın altındaki tahta masada oturuyor. Masanın üstünde bir tabak bisküvi, bir su bardağı kola. Dönüp de babasının yüzüne bakmıyor, bakışları önünde duran tabakta. Küçük bir çocuk gibi kemirerek yiyor bisküvileri. Bisküvilere mi kızgın, başka bir şeye mi?