...Bahçeye çıktı, domateslerin arasına. Kollarını daladı dallar, buram buram kokuları açığa çıktı sebzelerin. Bu eve, bahçeye nasıl da alışmış, hatta kendince mutlu olmaya başlamıştı. Bunları ardında bırakmak. Bir de şu çocuğun umarsızlığı, bir başınalığı. Onun buradan kaçabileceğine, kendini kurtarabileceğine inansa… Nereye kaçsa, içindeki yarayı da götürecek, bunu da biliyor...